مأمور به دفاع نبود ، و بر نفس خود و نفوس شيعيان ايمن نبود ، پس از باب ضرورت دختر خود را با او تزويج كرده ، كما اينكه در مقام ضرورت اظهار كلمهء كفر هم مشروع است . و اين معنى عجيب‌تر از قول لوط پيغمبر نيست كه گفت : هؤُلاءِ بَناتِي هُن أَطْهَرُ لَكُم « 1 » يعنى : اينها دختران منند كه پاكيزه‌ترند براى شما ، و آنها را به ازدواج با دختران خود دعوت كرد در حالتى كه كافر و گمراه بودند ، و خدا اذن هلاك كردن آنها را داده بود . و همچنين پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله پيش از مبعوث شدن به رسالت دو دختر خود را با دو نفر كافر بت‌پرست تزويج كرد : يكى عتبة بن ابى لهب ، و يكى ابى العاص بن ربيع ، و چون مبعوث به رسالت شد بين آن دو دختر و شوهرهاى ايشان جدائى انداخت . تمام شد مفاد فرمايشات شيخ مفيد رحمه اللّه « 2 » . و سيّد مرتضى رضي اللّه عنه در كتاب شافى فرموده : زن مسلمان مانند زن اسير يعنى كنيز نيست در حقيقت ، و مباح نكرده است امام عليه السّلام او را بعلّت اسير شدن ؛ زيرا كه به سبب مسلمان بودنش آزاد و مالكهء امر خود مىباشد ، پس او را از دست كسى كه اسيرش كرده بيرون مىآورد ، پس از آن او را به عقد نكاح درمىآورد . و در ميان اصحاب ما بعضى بر اين رفته‌اند كه هرگاه ستمكاران به قهر و غلبه داخل خانه شوند ، و مؤمن متمكّن نباشد و نتواند از خانه بيرون رود ، و ناچار باشد از متابعت احكامشان ، در اين صورت جايز است كه وطى كند با اسيرشان . و جارى كرده مىشود احكامشان با قهر و غلبه مجراى احكام صاحبان حق در

--> ( 1 ) سوره هود : 78 . ( 2 ) شيخ مفيد ، رسائل ص 61 - 63 .